(On)zin van de A:C-ratio
De A:C-ratio staat voor de acute:chronic training load ratio. Deze wordt gebruikt voor trainingsmonitoring en blessurepreventie en zit in tal van trainingssoftware ingebouwd. Wat kan je ermee doen?
Vooraleer in het topic te duiken, laat ons eerst even stilstaan bij het begrip trainingsbelasting.
Wat is trainingsbelasting precies?
Trainingsbelasting (of trainingload) is een fundamenteel concept binnen trainingsleer. Trainingsbelasting omvat verschillende componenten:
Trainingsduur (hoelang duurt de sessie?)
Trainingsintensiteit (hoe zwaar is de inspanning?)
Type sportactiviteit (lopen is niet hetzelfde als fietsen)
Trainingsomgeving (denk aan warmte, kou, hoogte…)
De meeste sporthorloges en softwareplatformen (bv. TrainingPeaks, Garmin, Polar, …) maken een inschatting van de trainingsbelasting op basis van duur × intensiteit. Dit is waardevolle informatie om progressies te plannen, maar heeft ook beperkingen:
Twee uur lopen aan zone 2 is niet gelijk aan twee uur fietsen aan zone 2. Immers, de impact op het bewegingsapparaat verschilt grondig tussen deze 2 sporten.
Twee uur fietsen aan zone 2 kan een identieke trainingsloadscore opleveren dan een uur fietsen in zone 4. Echter, beide trainingsvormen zijn noch als belasting, noch in functie van het trainingseffect identiek.
Trainen in hitte, koude of hoogte zorgt voor een extra belasting, dat niet wordt meegenomen in de gangbare trainingsload-scores.
Daarom is het essentieel om de trainingloadscores altijd in context te plaatsen: welke sport, onder welke omstandigheden, welk doel?
Hoe de trainingsbelasting monitoren?
In de coachingpraktijk en trainingsliteratuur zijn er verschillende methodieken beschreven om de trainingsload uit te drukken. Al deze scores maken het product van de trainingsduur met de trainingsintensiteit. Enkele voorbeelden:
De geleverde arbeid (kJoule): de trainingsduur wordt vermenigvuldigd met het geleverde vermogen.
De TSS-score: is het product van de trainingsduur met een intensiteitsfactor IF. Deze IF wordt berekend als het quotiënt van het genormaliseerd vermogen gedeeld door het vermogen aan de anaerobe drempel (of FTP als surrogaat ervan).
De Lucia TRIMP score: weegt de trainingsintenstiteit op basis van de trainingsduur en de hartslagzone waarin werd getraind.
sRPE score: maakt het product van de trainingsduur met een gevoelscore (RPE) (Foster et al, 2017).
Elk van deze scores werpen een blik op de trainingsbelasting, maar zijn niet onderling inwisselbaar (van Erp et al, 2019). Zo geeft de geleverde arbeid of de TSS inzicht in de externe trainingsbelasting, terwijl de sRPE score of Lucia TRIMP de interne belasting kwantificeert.
Elk van deze belastingsscores kan je bekijken op niveau van een sessie of op langere termijn. Een praktische aanpak om trainingsbelasting op te volgen:
Dagelijkse belasting = som van de belasting van alle sessies op die dag
Acute belasting = gemiddelde belasting over de laatste 7 dagen
Chronische belasting = gemiddelde belasting over de laatste 28 dagen
A:C-ratio = verhouding tussen acute en chronische belasting (Acute:Chronic Workload Ratio, of ACWR)
Deze ratio geeft aan of de huidige trainingsweek in lijn ligt met wat de atleet gewoon is. Maar… hoe gebruik je dat in de praktijk?
Trainingsprogressie: hoeveel is genoeg, en wanneer is het te veel?
Het overloadprincipe stelt dat een voldoende trainingsprikkel noodzakelijk is om aanpassing uit te lokken. Maar hoe sterk moet die prikkel zijn?
Keep reading with a 7-day free trial
Subscribe to 3LAB Substack to keep reading this post and get 7 days of free access to the full post archives.